Monday, 13 May 2019

Poetry Revisited: Mis Mai – To May by Daniel Evans

Mis Mai

(o Gwinllan y Bardd: 1831)

Mor dêg a hyfryd ydyw Mai,
Pob peth heb’drai sy’n ddedwydd,—
Mor hardd eu drych yw bloda’'r drain
A geir yn gain ar gynnydd,—
Aderyn bach, mor bêr dy big,
A’th gân ar frig y gwinwydd.

Y ddaear rwydd sydd oll yn wres,
A glân yw tês y glennydd,—
Mor fwyn y gwenyn sydd yn gwau,
Gan sugno diliau'r dolydd.
Ac arwain adre ‘u llwythau llawn
Ar dynnion iawn adenydd.

Mor lwys a llon yw meillion Mai,
Y lili a’i chwiorydd,—
Fel llawn yr afon pan bo lli’,
Llawn clod a bri yw’r bröydd:
A daethost tithau ‘nol yn iach,
Gu wennol fach I’n gweunydd.

Mor felus clywed llais y gôg,
A gweled clôg y coedydd,
Mewn llawen fraint a’u lliw yn frith,
Ac arnynt wlith boreuddydd,—
A gwrando wrth fachludiad sêr
Ar ganiad pêr uchedydd.

I roeso Mai, O deued myrdd,
A’i wên yn wyrdd ar wawrddydd;—
E ddarfu’r gauaf oer ei naws
Fu’n hir yn draws-reolydd,
Mae Mai mewn braint uwch unrhyw bris,
Y goreu Fis i faesydd.

Coroner Mai trwy’r byd ar g’oedd
Yn ben y miaoedd mwynrydd
A blodau teccaf trwy y tir,
Nes byddo’n wir ysblennydd,—
A doed i ganu ‘i fawl yn ffrwd
Mewn cariad brwd bob prydydd.

Daniel Evans (1792-1846)
Clerigwr a bardd o Gymru

To May

(from The Bard’s Vineyard: 1831)
                    
How fair and fragrant art thou, May!
Replete with leaf and verdure,
How sweet the blossom of the thorn
Which so enriches nature,
The bird now sings upon the bush,
Or soars through fields of azure.

The earth absorbs the genial rays
Which vivify the summer,
The busy bee hums on his way
Exhausting every flower,
Returning to its earthen nest
Laden with honied treasure.

How cheerful are the signs of May,
The lily sweet and briar,
Perfuming every shady way
Beside the warbling river;
And thou, gay cuckoo! hast returned
To usher in the summer.

How pleasant is the cuckoo’s song
Which floats along the meadow,
How rich the sight of woodland green,
And pastures white and yellow,
The lark now soars into the heights
And pours her notes so mellow.

To welcome May, let thousands hie
At the sweet dawn of morning,
The winter cold has left the sky,
The sun is mildly beaming,
The dew bright sparkles on the grass,
All nature is rejoicing.

Let May be crown’d the best of months
Of all the passing year,
Let her be deck’d with floral wreaths,
And fed with juice and nectar,
Let old and young forsake the town
And shout a welcome to her.

Daniel Evans (1792-1846)
Welsh cleric and poet

Translation as found in
John Jenkins, Esq. (ed.): The Poetry of Wales.
London 1873

No comments:

Post a comment

Dear anonymous spammers: Don't waste your time here! Your comments will be deleted at once without being read.